معرفی پروژه

 

یک آینده قابل تغییر ـ 1 

 

 

      

Project Review

A Flexible Future – 1

UCSF Genentech Hall

 

محوطه محدود دانشگاه کالیفرنیا در سان­فرانسیسکو (UCSF) که یک مؤسسه تحقیقاتی ویژه علوم سلامت است، از مدت­ها پیش دیگر پاسخگوی نیازهای این مؤسسه در حال رشد نبود و متأسفانه همجواری­های خاص سایت و شیب زیاد آن، توسعه این دانشگاه را با محدودیت­های زیادی مواجه ساخته بود. تا اینکه دانشگاه برای حل این مشکل تصمیم به مشارکت با شرکت عمرانی Catellus گرفت که درگیر آماده­سازی و توسعه ناحیه­ای بنام Mission Bay، به وسعت 303 جریب، در جنوب مرکز شهر و در امتداد خلیج بود. تالار بیوتکنولوژی، اولین ساختمان آزمایشگاهی واقع در این سایت است که توسط SmithGroup طراحی و در اواخر سال 2002 افتتاح شد. این ساختمان که ظرفیت پذیرش 900 پژوهشگر و دانشجو را داراست، محیط انعطاف­پذیری را فراهم می­آورد که می­تواند موجب تقویت روحیه همکاری در میان پژوهشگران شود. هدف بلندمدت این مجموعه جذب شرکت­های دارویی و مؤسسه­های تحقیقاتی خصوصی در زمینه پزشکی، برای تشکیل یک گروه بیوتک در این پردیس دانشگاهی است. 

 

 

    

ساختمان تالار بیوتکنولوژی که با زیربنای 434000 فوت­­مربع و در پنج طبقه، با صرف هزینه­ای بالغ بر 142 میلیون دلار احداث شده، دارای دو بال آزمایشگاهی اصلی در شمال و جنوب یک محور مرکزی است. در طول 15 سال گذشته، UCSF بارها بر همکاری میان پژوهشگران رشته­های مختلف علمی تأکید ورزیده است. بر این اساس، تالار بیوتکنولوژی با هدف افزایش و تسریع تعامل میان زیست­شناسان، شیمی­دان­ها و پزشکان طراحی شده است.

 

 

 

اصولاً در طراحی آزمایشگاه، انعطاف­پذیر نمودن ساختمان یک چالش و مشکل ویژه به شمار می­رود. با توجه به اینکه آزمایشگاه­ها نیازمند میزهای ثابت کار برای دسترسی به برق، آب و گاز فشرده هستند، تغییر ساختار و پیکربندی آنها گران تمام می­شود. ضمناً شیوه و کادر پژوهش­های علمی به سرعت در حال تغییر است، بدین معنی که تیم­های پژوهشی افزایش می­یابند و کوچک­تر می­شوند و شیوه کار آنها سریع­تر از همیشه تغییر می­کند. زمانی که SmithGroup برای طراحی این مجموعه دعوت شد، دانشگاه هنوز تعیین نکرده بود که دانشمندان چه رشته­ای از این ساختمان استفاده خواهند کرد و همین امر طراحی را پیچیده­تر و بغرنج­تر می­کرد. با توجه به این شرایط و جهت انعطاف­پذیری ساختمان، در طراحی این پروژه از یک شیوه مدولار و عام، استفاده شد.